|
Dane osobowe |
|
|
Urodzony |
24 grudnia 1798 w Zaosiu koło Nowogródka w rodzinie szlacheckiej |
|
Narodowość |
litewski Polak, od 1832 na emigracji we Francji |
|
Wykształcenie |
|
|
·1807-1815 sześcioklasowe gimnazjum dominikanów w Nowogródku ·1815-1819 Uniwersytet Wileński, Wydział Fizyko-Matematyczny, Seminarium Nauczycielskie |
|
|
Stopień naukowy |
Praca magisterska nieobroniona |
|
Doświadczenie zawodowe |
|
|
·1819-1823 Gimnazjum w Kownie (nauczyciel literatury klasycznej i polskiej, łaciny, historii powszechnej i prawa) ·1826-1829 (od V 1828 na urlopie) nominalny urzędnik XII klasy w kancelarii generał-gubernatora Moskwy, księcia Dymitra Golicyna ·1839-1840 Akademia Lozańska, wykładowca literatury klasycznej ·1840-1852 (od 1844 na urlopie) College de France, wykładowca literatury słowiańskiej ·1849 założyciel i redaktor naczelny dziennika „Tribune des Peuples” ·1852-1855 paryska Biblioteka Arsenału, bibliotekarz |
|
|
Aktywność społeczna |
|
|
·1817-1823 Towarzystwo Filomatów (współzałożyciel, członek władz) ·1832-1844, 1851-1855 Towarzystwo Historyczno-Literackie w Paryżu (1841-1844 prezes Wydziału Historycznego) ·1832-1855 Towarzystwo Naukowej Pomocy w Paryżu (współzałożyciel, członek kierownictwa) ·1833 redaktor w piśmie „Pielgrzym Polski” ·1834 organizator Związku Braci Zjednoczonych (luźna i krótkotrwała organizacja mająca na celu religijne odrodzenie emigrantów) ·1841-1844 wiceprezes Biblioteki Polskiej w Paryżu ·1842-1848 Koło Sprawy Bożej (grupa religijna o cechach sekty skupiona wokół uznanego za proroka, Andrzeja Towiańskiego), zarządzający Kołem, 1846-1848 lider własnego koła ·1848 organizator Legionu Włoskiego, jednej z najbardziej udanych polskich inicjatyw podczas Wiosny Ludów ·1853-1855 członek Rady i wizytator Szkoły Polskiej w Paryżu ·1855 emisariusz polski w Turcji, próba organizacji legionu żydowskiego |
|
|
Twórczość pisarska |
|
|
·1818 debiut na łamach „Tygodnika Wileńskiego” wierszem Zima miejska ·1820 Oda do młodości ·1821 Romantyczność ·1822 I tom Poezji (głównie Ballady i romanse) uważany za przełomowy moment w historii polskiego romantyzmu ·1823 II tom Poezji (części II i IV Dziadów oraz Grażyna) ·1826 Sonety Adama Mickiewicza: Sonety krymskie oraz Sonety zwane odeskimi lub miłosnymi ·1828 Konrad Wallenrod ·1832 III część Dziadów; Śmierć pułkownika, Reduta Ordona i inne wiersze związane z powstaniem listopadowym; Księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego ·1834 Pan Tadeusz; tłumaczenie Giaura ·1839/1840 liryki tzw. lozańskie |
|
|
Mobilność |
|
|
·XI 1824 – V 1829 Rosja (Petersburg, Kijów, Odessa, Krym, Moskwa) ·V 1829 – XII 1830 Europa Zachodnia (Niemcy, Czechy, Szwajcaria, Włochy) ·I – VIII 1831 nieudana wyprawa do powstańczej Warszawy (Włochy, Szwajcaria, Francja, Niemcy, Wielkopolska) |
|
|
Inne |
|
|
Kary, nagrody |
1824 „za szerzenie polskiego nacjonalizmu” skazany w trybie administracyjnym na zatrudnienie „w dalekich od Polski guberniach” |
|
Stan rodzinny |
Żona, Celina (poślubiona 1834, zmarła 1855), sześcioro dzieci Największa miłość – Maria, zwana Marylą, Wereszczakówna (od 1821 po mężu - Puttkamerowa), burzliwe uczucie w latach 1821-1823 |
|
Referencje |
Adam Jerzy ks. Czartoryski, Fryderyk Chopin, James Fenimore Cooper, Michał Czajkowski (Sadyk Pasza), Ignacy Domeyko, Johann Wolfgang Goethe, Joachim Lelewel, Julian Ursyn Niemcewicz, Aleksander Puszkin, George Sand |
|
Zmarł 26 listopada 1855 w Konstantynopolu |
|